Μοιρα

Κάνοντας κάποιες σκέψεις και κάποιες παραδοχές κατέληξα οτι υπάρχει μοίρα αλλά αυτό απο την άλλη δεν έχει καμμία σημασία.
Για να ξεκινήσω απο τις παραδοχές θεωρώ το εξης νοητικό πείραμα.Ας υποθέσουμε οτι υπάρχουν 2 άτομα σε ένα δωμάτιο όπου δε δέχονται καμμία εξωτερική επιρροή,έτσι το μόνο που επηρεάζει το κάθε ενα απο αυτά είναι το άλλο.Το 1 απο αυτά κάνει μια ερώτηση στο άλλο.Θεωρώ ,και αυτή είναι η παραδοχή , οτι το άλλο άτομο δείνει μια απάντηση με κάποιο τρόπο χωρις αυτή να μπορούσε να είναι διαφορετική.Δεν εννοώ οτι αν επαναληφθεί το πείραμα μετα απο 1 ώρα η απάντηση θα ήταν η ίδια αλλά αν μπορούσε να επαναληφθεί την ίδια χρονική στιγμή το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο.Σκέφτομαι το άτομο εκείνη τη στιγμή σαν ένα σύνολο απο το γενετικό του υλικό,όσα έχει ζήσει και οτι άλλο μπορει να έχει επηρεάσει την προσωπικότητα του μέχρι εκείνη τη στιγμή.Όλα αυτά που τον κάνουν λοιπόν αυτό που είναι ,αν δεχτούν ένα ερέθισμα θα δημιουργήσουν μια συγκεκριμένη αντίδραση που δε θα μπορούσε να ήταν διαφορετική.Αν λοιπόν δεχτούμε αυτό προφανώς το άλλο άτομο θα αντιδράσει επίσης με παρόμοια μοναδικό τρόπο.Κατά επέκταση όση ώρα θα είναι τα άτομα στο δωμάτιο και θα αλληλεπιδρούν ,θα παίξουν μια "ταινία" που δε θα μπορούσε να ήταν διαφορετική.Αν σιγά σιγά βάλουμε και άλλες παραμέτρους στο πείραμα,π.χ. και άλλα άτομα,φυσικά φαινόμενα ,θα δούμε οτι η λογική της μοναδικής αντίδρασης συνεχίζει να ισχύει.Με επαγωγή στο σύνολο των ζωντανών οργανισμών αλλά και με την υπόθεση οτι τα φυσικά φαινόμενα υπακούουν σε νόμους (που ίσως να μη γνωρίζουμε) και όχι στην τυχαιότητα καταλήγω στο συμπέρασμα οτι τα πράγματα συμβαίνουν κάπως και δε θα μπορούσαν να ήταν διαφορετικά καθώς κάθε στιγμή οδηγεί νομοτελειακά στην επόμενη. Αυτό ονομάζεται τελικά μοίρα χωρίς αυτο όμως να παίζει κάποιο ρόλο καθώς δε βασίζεται σε θρησκευτικά ή παραφυσικά φαινόμενα ,απλώς υπάρχει και δε μπορούμε να τη γνωρίζουμε.